Młodzież – altruiści czy egoiści?

Wspomaganie rozwoju

Naukowcy z Harvardu przebadali 10 tysięcy uczniów gimnazjum i liceum. Okazało się, że 80% z nich przedkłada szczęście osobiste i sukces nad pomoc innym. Reszta zaś, czyli 20% uważa, że pomaganie innym jest ważniejsze od sukcesu i własnego szczęścia.

Rodzice wpajają dzieciom, że należy pomagać innym, ale zazwyczaj są to puste słowa, ponieważ ich zachowanie świadczy o czymś innym. Samo mówienie o potrzebie pomagania, altruizmie, empatii i współczuciu to za mało. Zachowania młodych ludzi –  altrustyczne lub egoistyczne – kształtowane są przez najbliższe otoczenie, więc zarówno rodzice, jak i nauczyciele powinnni dawać właściwy przykład.

96% rodziców twierdzi, że wychowanie dziecka na osobę, która myśli o innych, jest sprawą istotną. Natomiast 80% młodzieży obserwuje rozbieżność pomiędzy tym, co rodzice deklarują, a jak faktycznie się zachowują. Uważają, że rodzicom przede wszystkim zależy na własnym szczęściu, rozwoju i sukcesie. Twierdzą, że nauczyciele wymagają od nich przede wszystkim dobrych wyników w nauce i nie zwracają szczególnej uwagi na potrzebę bycia altruistą. Zarówno dla rodziców, jak i nauczycieli najważniejsze są oceny szkolne. Bycie altruistą nie jest tak naprawdę uznawane przez nich za istotną wartość. Nauczyciele widzą, jakie są priorytety rodziców, i wzmacniają je swoimi oczekiwaniami.

Dotychczasowe badania naukowe dowodziły, że osoba szczęśliwa jest bardziej chętna do pomocy innym. Brak empatii utrudnia osiągnięcie sukcesu w życiu, nie pozwala być szczęśliwym, cieszyć się zdrowiem. Empatia wiąże się ze sferą emocjonalną i społeczną. Wpływa na rozwój poznawczy, świadomość społeczną i myślenie w kategoriach moralnych. Dzięki empatii jesteśmy szczęśliwi, życzliwi i otwarci na innych.

Mimo że empatia nie jest najważniejsza dla większości badanej młodzieży, nadal odgrywa ważną rolę. Pocieszające, że prawie połowa uczniów zaraz za własnym szczęściem i wynikami w nauce, na drugim miejscu umieściła empatię i postawę altruistyczną. Uznali też, że ich rodzice myślą podobnie. Ważne, żeby rodzice zachęcali swoje pociechy do pomocy innym, udzielania się wśród społeczności lokalnej. Najlepiej, żeby dawali dobry przykład swoim zachowaniem. Wymaga to trochę wysiłku i wyrzeczeń, ale pozwala pokazać młodym ludziom, że warto widzieć życie z różnych perspektyw, i czasem zwyczajnie pomóc, gdy sytuacja tego wymaga.